• logo

  • kmc

منو اصلی

مركز تحقيقات نوزادان، هفته جهاني شير مادر 10-16 مرداد ماه 96 شعار امسال تغذيه با شير مادر، كودك باهوش تر و قوي تر

خبرنامه 11


مرکز تحقيقات نوزادان>خبرنامه شماره 11

 
 
 
بررسي شيوع علل ديسترس تنفسي در نوزادان
بستري در NICU و سير بيماري در آنان
 
زهرا خليلي متين زاده  M.D 
حسن ابوالقاسمي M.D 
سوزان اميرسالاري M.D
محمد ترکمن M.D
زهره کاوه منش M.D
عباس شهابي اقدام M.D
 
 
هدف: بررسي علل ديسترس تنفسي و سير بيماري در نوزادان بستري در بخش مراقبت ويژه نوزادان.
روش بررسي: مطالعه به روش گذشته نگر از نوع توصيفي – مقطعي و از طريق بررسي پرونده هاي نوزاداني بود که در مدت يک سال به علت ديسترس تنفسي در بخش مراقبت ويژه نوزادان بستري شده بودند.
يافته ها: از تعداد 153 بيمار مورد بررسي 79 بيمار (6/51 درصد) به دليل بيماري غشاء هيالين 24 بيمار (7/15درصد) به دليل تاکي پنه گذراي نوزادي، 18 بيمار (76/11 درصد) به دليل پنوموني و سپسيس، 8 بيمار (2/15 درصد) به دليل بيماري قلبي 6 بيمار (9/3 درصد) به دليل سندرم آسپيراسيون 14 بيمار (15/9 درصد) به دليل عواملي مانند آْسفيکسي و هيپوکسي و هيپوگليسمي و بقيه موارد به دلايل ديسترس تنفسي ناشي از فتق ديافراگمي ، هيپوپلازي ريه، اختلال آناتوميکي و آترزي مري و فيستول بين ناي و مري بستري بودند. از 153 بيمار پذيرش شده 117 بيمار با حال عمومي خوب مرخص و 36 بيمار (2/24 درصد) فوت شدند. از 36 بيمار فوت شده 6/67 درصد به دليل بيماري غشاء هيالين،81/10 درصد به دليل پنوموني وسپسيس، 18.1 درصد به دليل بيماري قلبي و 7/2 درصد به دليل سندرم آسپيراسيون فوت شده بودند و در مورد تاکي پنه گذراي نوزادي مرگ و مير ديده نشد. در اين مطالعه معلوم شد که علل ريوي ديسترس تنفسي شايع تر از ساير علل و در بين علل ريوي نيز بيماري غشاء هيالين شايع ترين علت بستري نوزادان به دليل ديسترس تنفسي بود و اين بيماري در نوزاداني که سن بارداري و وزن زمان تولد کمتر از معمول داشتند شيوع بيشتري داشت و در بين علل مرگ و مير نيز شايع ترين علت مربوط به بيماري غشاء هيالين بود.
نتيجه گيري: براساس اين بررسي و مطالعات مشابه مي توان نتيجه گرفت که با پيشگيري از تولد هاي زودهنگام که عامل مهمي در افزايش شيوع بيماري غشاي هيالين درنوزادان است و نيز با درمان مناسب نوزادان مبتلا مي توان تا حدودي ازشيوع اين بيماري و عوارض و مرگ و مير ناشي از آن کاست.
 
بررسي عوامل باکتريال و ميزان مقاومت دارويي
در عفونت خون نوزادان
دکتر نورامير مظفري: استاديار بخش ميکروبيولوژي، دانشگاه علوم پزشکي ايران Email: amir mozafari[at] hayoo.com
فرزين اصغري ثنا: کارشناس ارشد ميکروبيولوژي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد لاهيجان
دکتر سيده زهرا حسيني: استاديار بخش کودکان، دانشگاه علوم پزشکي تنکابن
 
خبرنامه مرکز تحقيقات نوزادان
سال سوم-شماره 11- پاييز 1388
 
                                                  
 
چکيده
زمينه و هدف: عفونت هاي زودرس و ديررس در نوزادان از علل شايع مرگ و مير و ناتواني مي باشد. اين عفونت ها عوامل سببي گوناگوني داشته و ميزان مرگ و مير آنها نيز متغير است. هدف از بررسي حاضر، تعيين عوامل باکتريال موالد عفونت نوزادان و بررسي ميزان حساسيت آنها به آنتي بيوتيک رايج مصرفي مي باشد.
روش بررسي: طي سال هاي 1383-1382 از 198 نوزاد مشکوک به عفونت اوليه در بيمارستان هاي منطقه غرب مازندران نمونه خون تهيه و مورد تست ميکروبي قرار گرفت. سويه هاي باکتريال جدا شده به روش انتشار ديسکي و طبق دستورات کميته بين المللي استانداردهاي باليني آزمايشگاهي(  National committee for clinical laboratory standard, NCCLS ) مورد ارزيابي حسايت هاي آنتي بيوتيکي قرار گرفتند.

يافته ها: از نوزادان مورد مطالعه 69/7 درصد پسر و بقيه دختر بودند. از اين نوزادان 38 درصد حاصل زايمان طبيعي و بقيه سزارين بودند. عوامل خطر دخيل به ترتيب فراواني عبارت بودند از نارس بودن، وزن زير5/1 کيلوگرم و بيماري غشاء هيالين. ميانگين سن نوزادان 48/1 ± 53/10 روز و متوسط طول درمان 9 روز بود. 63 درصد از نوزادان به عفونت زودرس و 37 درصد به عفونت ديررس مبتلا بودند. بيشترين درصد مرگ و مير (45 درصد ) مربوط به نوزادان با وزن زير 5/1 کيلوگرم بود. استافيلوکوک کوآگولاز منفي (5/34درصد) و کلبسيلا پنومونيه (2/17 درصد) بيشترين باکتري هاي ايزوله شده رابه خود اختصاص مي دادند. باکتري هاي گرم مثبت جداسازي شده و بيشترين مقاومت را نسبت به کلوگزاسيلين (65/5 درصد) و سويه هاي گرم منفي نسبت به سفالوتين (94 درصد) نشان دادند. بيشترين حساسيت باکتري هاي گرم مثبت به وانکومايسين (96 درصد) و سويه هاي گرم منفي به سيپروفلوکساسين (95درصد) بود.

نتيجه گيري: شيوع عفونت هاي زودرس و ديررس در نوزادان پسر بيشتر از دختران و در نوزادان با زايمان سزارين بيشتر از متولدين با زايمان طبيعي بود. با توجه به اينکه مهمترين عامل خطر نارس بودن نوزاد(سن حاملگي کمتر از 37 هفته ) شناخته شد، لذا جهت پيشگيري از عفونت هاي نوزادان پيشنهاد مي شود که اولاً با افزايش مراقبت هاي هنگام بارداري مانع از زايمان زودهنگام شده و ثانياً با رعايت اصول بهداشتي در محيط بيمارستان از بروز عفونت هاي ديررس جلوگيري شود. شيوع بالاي مقاومت درمان آنتي بيوتيکي در موارد منجر به مرگ و مير مي باشد.

کليدواژه ها: عفونت خون نوزاد، مقاومت آنتي بيوتيکي، نوزاد نارس 

 
 
 
 
 
 
صفحه: 1> 2 > 3 > 4

دانشگاه علوم پزشکی مشهد | Mashhad University of Medical Sciences | جامعة مشهد للعلوم الطبية
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت مربوط به دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد. هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع بلامانع است.